„— Jak to ładnie napisane... — powiedział powoli. — Tego tak się słucha, jak jakiejś fantastycznej bajki... Czy to już koniec
— Skądże znowu, telegraf bez drutu to dopiero początek — wyjaśnił rzeczowo Janek. — Najbardziej ciekawe wynalazki nastąpiły znacznie później... Tu wszystko jest co prawda opisane, ale jakoś nie bardzo to zrozumiałem. Jest za wiele nowych, nieznanych słów. To jest dla dorosłych... — zakończył z żalem w głosie Janek.
— Nie musimy chyba tak zaraz oddawać tego miesięcznika — powiedział Władek. — Jeszcze go sobie Wspólnie kiedy poczytamy, dobrze
— Oddać, to oddamy — stwierdził stanowczo Janek. — Jacek mówił, żeby mu tego nie zgubić bo to pamiątka po ojcu. Ale powiedział, że jeśli nas zainteresuje telegraf i telefon bez drutu, to on nam chętnie objaśni, na czym to polega. I da nam przepis na zrobienie odbiornika radiowego.
—O rety! — wykrzyknął Władek. — Jak to by było fajnie...!
— To znaczy, że ciebie interesuje telegraf i telefon bez drutu, czy tak, Władku — zapytał Janek jakimś podejrzanie łagodnym głosem.
— Ba! Też pytanie...! — Władek aż spojrzał na kolegę z niedowierzaniem. — A ty myślałeś, że to tylko ciebie może zainteresować
— No to w takim razie... — Janek chyba specjalnie powoli cedził słowa — ...to w takim razie może jednak zwiniemy te druty...“(2)