„Alfred de Musset mimo gorąco przyjętego debiutu nie był nigdy zbytnio kochany przez wielkich prawodawców romantyzmu; przeżyje nawet okres złośliwego przemilczania swego dorobku. Jednak wyznając swą miłość George Sand, należał jeszcze do poetów modnych. Określały go wówczas także „Poezje różne" (1831), „Widowisko w fotelu", „Namouna" oraz słynny poemat ,,Rolla"(1833).
W roku swego debiutu książkowego zbulwersował opinię publiczną i zraził sobie niedawnych przyjaciół, publikując „Sekretne myśli Rafała, szlachcica francuskiego", w których przeciwstawiał się mistycyzmowi I.amartinea i orientalnym wizjom Wiktora Hugo. Ten lekkoduch i bawidamek opowiadał się za racjonalizmem i sensualizmem, choć nie inspirowało go do tego ani własne życie, ani najbliższe otoczenie.
Po opublikowaniu najbardziej charakterystycznego dla siebie poematu „Rolla" miał powiedzieć do swego brata Pawła, także pisarza „Czuję, że jeszcze czegoś mi brak, sam nie wiem czego. Wielkiej miłości Wielkiego nieszczęścia Może jednego i drugiego". Nawet nie przypuszczał, jak bliski był swego przeznaczenia, jak bardzo odmieni się jego życie, jak w ciągu krótkiej, gorącej nocy uczuć dojrzeje głos jego poezji.“(7)