„Obok prawa powszechnego (Common Law) rozwinęło się przede wszystkim dzięki praktyce Sądu Kanclerskiego tzw. prawo słuszności (Eąuity Law). Praktyka Sądu Kanclerskiego łagodziła surowość i formalizm prawa powszechnego i zapewniała ochronę prawną nowym instytucjom nie znanym prawu powszechnemu, a powstałym w związku ze zmianami gospodarczymi i potrzebami obrotu, jak np. cesja wierzytelności, powiernictwo (trust) itp., którym sądy posługujące się wyłącznie prawem powszechnym tej ochrony nie dawały. Od XVIII w. zasady prawne wykształcone przez praktykę Sądu Kanclerskiego nabierają pewnych stałych form.
21 K. Korany!
Odbiegające od prawa powszechnego zasady prawne rozwinęły się także w.sądach targowych oraz w sądach morskich (admiralskich). Dzięki praktyce tych sądów rozwinęło się prawo handlowe (Law Merchant), wekslowe i morskie.
W XVIII w. język angielski został ostatecznie uznany za język wyłącznie obowiązujący w sądach i w praktyce prawniczej. Ustawa z 1731.r. zniosła używanie języka łacińskiego, francuskiego lub innego w sądach Anglii oraz w sądzie eksczekieru Szkocji.
Rola, jaką precedensy sądowe odgrywały w rozwoju prawa, doprowadziła do tego, że już od końca XIII w. spisywać zaczęto sprawozdania (Reports) z rozpraw sądowych. W sprawozdaniach tych szczególny nacisk położony został na prawną argumentację stron oraz na motywy wyroku. .Sprawozdania te pisane były aż do XVI w. w języku francuskim (ściślej w narzeczu normandzkofrancuskim).“(14)